Weblogeenmalig verhaaltje

Er was eens...

Er was eens een stelletje. Ik noem ze Rik en Petra. Ze kenden elkaar al lange tijd. Op de basisschool hadden ze stiekem al een oogje op elkaar en later zijn ze wel eens wat intiemer geweest. Een paar jaar geleden besloten ze voor een serieuze relatie te gaan, en gingen ze samenwonen. Het eerste appartement was zo gevonden. Een beetje groezelig appartement, wat wel wat werk zou kosten om op te knappen, maar met een langdurige relatie in het vooruitzicht zagen ze dat wel zitten. Hun wederzijdse vrienden waren blij voor ze, maar ook wel een beetje jaloers. Rik en Petra hadden het lekker voor elkaar.

Toch liep de relatie een paar jaar later niet zo lekker meer. De badkamer was het grootste drama toen ze het appartement namen. Comfortabel douchen was er niet bij, de tegels lagen los op de vloer. De droom om er een jacuzzi in te maken, wilde maar geen werkelijkheid worden. Petra begon zich af te vragen of ze het wel konden betalen. Het nieuwe bankstel en de plasma-tv waren ook niet goedkoop, de koelkast had het vroegtijdig begeven en de verbouwing van de logeerkamer was een stuk duurder geworden dan ze van te voren gedacht hadden.

Iets in Petra zei dat de jacuzzi te overdreven was. Ze wist wel dat ze heerlijk zou kunnen genieten en relaxen als het eenmaal af was, maar wat valt er te genieten als je de bank boeterente moet blijven betalen? Ze begon er voorzichtig over tegen Rik, maar die hoonde haar weg: "Geloof mij nou maar, zoals we het in gedachten hadden en zelfs uitgetekend, moeten we het doen. We laten die tweede spiegel wel weg, dat scheelt al." Ook hun vrienden begonnen zich er mee te bemoeien, varierend van aanmoedigend tot afkrakend. Van "Stoer, moeten jullie doen, ik ken niemand in mijn kennissenkring die dat heeft" tot "veel te duur, fix die losse tegels nou gewoon eens". Op het werk begonnen Rik en Petra er niet eens meer over, want daar werden ze door vrijwel iedereen afgezeken tot op het bot. "Voor het loon wat je krijgt is het niet te doen. Als je geld teveel hebt kun je daar beter een nieuwe auto voor kopen!"

De negatieve stemming in de omgeving van Rik en Petra begon zijn tol te eisen. Voor Petra hoefde de jacuzzi eigenlijk niet meer zo nodig, maar ze had niet het lef dit hardop tegen Rik te zeggen. Zij vroeg zich af of ze niet beter konden verhuizen naar een plek waar op z'n minst al een ligbad was. Dat zou een hoop problemen schelen. Dat de douche dan in slechte staat voor de volgende eigenaar wordt achtergelaten en daardoor het hele appartement minder waard, ach... dat probleem is wel voor de volgende eigenaar. Des de meer Petra haar twijfels liet merken, des de feller Rik werd. De Jacuzzi was nog steeds zijn ultieme droom.

Toen knapte de gespannen relatie. Beiden waren de discussies zat en wilden eigenlijk niet meer praten. Maar ja, dat appartement, dat hadden ze nog steeds samen. Een relatietherapeut bood uitkomst. Er werden afspraken gemaakt: De jacuzzi zou er komen als er geen betaalbare woning met op z'n minst een ligbad is, Rik moest respecteren dat Petra twijfels had, en Petra zou niet meer zeuren als zou blijken dat die betaalbare woning met ligbad niet in hun omgeving te vinden was. Hun vrienden hielden zich redelijk afzijdig, afgezien van wat schampere opmerkingen. Op het werk daarentegen begonnen ze het mikpunt van spot te worden, maar ze slaagden en wonderwel in zich daar niet al te druk om te maken.

Het ging weer een tijdje goed en de onderlinge relatie had zich een beetje genormaliseerd, net zoals de band met hun vrienden. Rik wist dat er weinig woningen beschikbaar waren en wilde dus de deal over de badkamer gaan sluiten met een aannemer, maar Petra drong aan om nog even door te zoeken. Toen ze iemand tegenkwam die haar prompt vertelde dat er wellicht een huis beschikbaar was met een ligbad maar zonder jacuzzi, zag Petra dit als een aanwijzing: het idee van de jacuzzi in hun appartement is gewoon niet OK. Ze verbood Rik om de handtekening op dat moment onder het contract met de aannemer te zetten en ze wilde nog wat meer informatie over dat toch wel interessante huis weten. Hun vrienden werden er een beetje moedeloos van. "Daar gaan we weer", verzuchtte Karel, "kies toch gewoon voor de Jacuzzi, de rest van het appartement is toch best ok?" "Niet normaal dat jullie nog steeds op die losse tegeltjes lopen te douchen!' hoonde Ingrid. "Ik had het wel geweten, lekker verhuizen" zei Margreet. En op het werk van Rik en Petra klonk vanachter de beeldschermen hetzelfde relaas: 'verhuis', versterkt door rondslingerende A4-tjes waarop in allerlei lettertypes en -groottes 'move!' was te lezen.

Rik had het te koop staande huis eens vluchtig van de buitenkant bekeken en het stond hem al meteen tegen. Hij walgde van het idee daar jaren in te moeten wonen, en daar energie in te moeten stoppen. Toen Petra op een avond tijdens het eten zei dat ze een afspraak wilde gaan maken om het huis voor de 2e keer van binnen te kijken, sloegen bij Rik de stoppen door. "Onbetrouwbaar kreng" galmde het door de straat, gevolgd door het kabaal van uiteenspattende borden en glazen op de kille grond. "Hoepel maar op! Ik kan je hier al niet meer luchten, laat staan in mijn nieuwe jacuzzi". Petra verbleekte. Ze had juist zo op het begrip en medeleven gerekend van Rik. Verbijsterd vluchtte ze het appartement uit, naar Margreet, een van haar vriendinnen. Rik bleef in het appartement, en was zo woest dat hij nog een paar borden en glazen kennis liet maken met de harde vloer.

Hun vriendenkring liet zich niet ongemoeid en binnen enkele dagen was er een bijeenkomst belegd om het uit te praten, in het bijzijn van Rik en Petra. Rik had voorgesteld dat Petra het appartement zou verlaten, zodat hij zelf daadwerkelijk kon kiezen om het contract met de aannemer voor die jacuzzi te gaan tekenen. Iets wat eigenlijk geen keuze was maar wat hij van binnen al wel besloten had. Petra was de schok nog steeds niet te boven en smeekte Rik om het nog eens te proberen. Rik peinsde er niet over: "Met jouw gedrag komt er nooit een jacuzzi!". Ook de vriendenkring begon scheuren te vertonen. De rotzooi in het appartement moest opgeruimd worden, maar moest dat door Rik gedaan worden of moesten ze dat samen doen? Na discussies die ondanks rookpauzes steeds feller en harder van toon werden, besloten ze toch dezelfde middag er maar over te stemmen. Zelfverzekerd zag Rik de stemming tegemoet, al de hele middag voelde hij aan dat hij de meerderheid zou halen en hij zijn zin zou krijgen. Teleurgesteld, maar beseffend dat alleen stemmen nog mogelijk was, deed Petra mee. Tot verbijstering van Rik en tot verbazing van Petra bleek Margreet haar mening herzien te hebben. Eerst was zij superenthousiast over die jacuzzi, waar ze zelf ook profijt van zou kunnen hebben. Toch had ze nu besloten om Petra te steunen, zodat ze samen in ieder geval de troep in het appartement op konden ruimen. Margreet riep er nog smalend bij: "Jullie zijn toch geen kleine kinderen meer?".

Een kort moment was het stil. Toen stond Rik langzaam op. Met beknepen stem zei hij: ik ga echt niet samen meer met Petra in dat appartement zitten. Dan vertrek ik wel en zoekt zij maar uit hoe de rotzooi opgeruimd wordt". Aan de Jacuzzi werd niet meer gedacht. Petra had wel een idee wat voor bende het zou kunnen zijn in het appartement en keek de vriendengroep eens rond, wie ze zou kunnen vragen om haar te helpen scherven ruimen...?

------------

Einde vereenvoudigde en gedramatiseerde weergave van de politieke gebeurtenissen van de gemeente Deventer. Met in de hoofdrol PvdA als Petra, CDA, VVD en GroenLinks als Rik, raadsleden als vrienden en de Deventer bevolking als collega's. Het nieuwbouwplan stadskantoor deed mee in de vorm van de Jacuzzi en de Leeuwenbrug als ligbad in het te koop staande huis.