Huidige Deventer Dichter: Karijn Kats

Ik vind je zo mooi als je wakker wordt
als je de zon mondjesmaat toelaat
zodat je klinkers kunnen drogen
als je de wind laat waaien door het steegje
waar vannacht nog tongen naar de liefde tastten

als de gemeentewagen schoonveegt wat je gister hebt beleefd
een fles laat rinkelen over straat
als een kabel weerloos uit je bodem piept
wordt toegedekt door man in gele hes
als het pontje de eerste toeristen brengt
jij nog één keer in de spiegel kijkt
zij vragen naar de Treurnietsgang.

Ik moet het hoofd gaan bieden
aan hittestress en natte voeten
afkicken van mijn zware gasverslaving
maar wel creatief omgaan met een gebrek aan energie
ik moet vergroenen en asfalteren
ik moet zorgen voor een grijze golf
terwijl mijn kroost het nest verlaat
ik moet uitdijen
toch niet dik worden
ik moet verdichten
maar niet verstoppen
ik moet wel de mooiste zijn
maar niet het spotlicht pakken

ik moet een parel in de luwte zijn.

Je hoort: er wordt van alles van mij verlangd
maar wat me toch telkens weer verbaast
aan mij wordt nooit gevraagd
hoe ik mijn toekomst zie

sinds ik tot leven kwam, heb ik gezwegen,
mijn mening niet gegeven over
Hanzerechten, de dubbelstad of fietssnelwegen
Vikingen, Spanjaarden of Fransen
in stilte heb ik ze ondergaan
ik ben verwoest en weer herrezen

ik heb altijd wat ik was
gemixt met dat wat komen ging
ik ben vloeibaar en massief,
meebewegen is mijn kracht,
eigenlijk het enige
dat ik kan
maar ik ben niet karakterloos

dus nu ik opnieuw zal transformeren
wordt het toch eens tijd dat ik blijk geef
van wat ik koester, wie ik wil blijven zijn.

Ik wil heus mooi zijn
maar laat mij rebelleren
tegen een aangeharkt bestaan

ik wil heus efficiënter opereren
maar laat mij niet standaardiseren
tot ik tiktokrijen krijg

ik wil heus innoveren in hubs en labs
maar laat mij alleen experimenteren
als het ook mislukken mag

ik wil heus een baken blijven
voor elke bloedverwant
maar laat mij iedereen welkom heten
ook gelukzoekers uit Amsterdam.