Mooi verhaal! Hulp bij steunkousen

Omkijken naar elkaar. Dat is niet alleen welkom als er hulp nodig is, het maakt het (samen)leven vaak ook leuker. Tegelijkertijd is zelfstandigheid minstens zo belangrijk. Dankzij een armverlenger heeft Marga geen hulp nodig bij het aantrekken van haar steunkousen.

Marga Harleman woont met plezier in de Finse Hof in Deventer. Haar buurtjes kijken naar haar om, ze kan met haar scootmobiel de buurt in en ze gaat er met kennissen elke week een middag op uit. Dan is het natuurlijk fijn dat je niet eerst ‘de thuiszorg’ hoeft af te wachten voor je de deur uit kunt. Dankzij de ‘handyleg’ - of armverlenger – kan Marga zelf haar steunkousen aantrekken.

“Eerst moesten ze me altijd helpen, want die steunkousen geven niet mee. Je moet er wel kracht voor hebben. Maar nu trek ik alweer een hele tijd zelf mijn steunkousen aan”, vertelt Marga. “Dat bevalt goed.”

Ja hoor, ze wil best even laten zien hoe dat in z’n werk gaat. “Ik heb speciaal even gewacht na het douchen met het aantrekken van de kousen”, lacht ze.

Zittend op een stoel legt Marga eerst een antislipmatje op de vloer. Ze pakt haar armverlenger, zet die rechtop voor haar neer trekt dan de steunkous erover heen. Daarna draait ze de armverlenger om, brengt die naar haar voeten en trekt dan húp de kous over haar voet en onderbeen.

“De thuiszorgmedewerkers – bij Solis wijkzorgmedewerkers genoemd - hebben een paar keer met mij geoefend en daarna kon ik het zelf”, zegt Marga. En dat wil je toch het liefste. “Wat ik zelf kan doen, doe ik ook graag zelf.” 

Nieuwe werkwijzen en hulpmiddelen kunnen ouderen helpen om langer zelfredzaam te blijven en zelfstandig thuis te wonen. Dat willen zij vaak ook graag. Met steeds meer ouderen én een groeiend tekort aan wijkzorgmedewerkers is dat ook nodig, legt Tanneke Severijn uit.

Om te voorkomen dat allerlei zorgorganisaties allemaal zelf het wiel uitvinden, werken zij samen in het programma Anders Werken in de Zorg, waarvan Tanneke programmamanager is. “We doen onderzoek naar wat werkt, delen die kennis en leren van elkaar”, legt zij uit. Tanneke verbindt de zorgorganisaties in Salland met elkaar, ook die in Deventer. 

Een mooi voorbeeld is de druppelbril. Met deze bril met ‘gaatjes’ lukt het ouderen na goede uitleg en een paar keer oefenen meestal prima om hun ogen zelf te druppelen. Fijn, want zo kunnen thuiszorgmedewerkers zich in de wijk richten op mensen die meer zorg nodig hebben. “Ouderen hoeven hun dagschema niet af te stemmen op de wijkzorg en kunnen hun gang gaan, dat vinden de meeste mensen heel fijn.” 

Er zijn ook handige hulpmiddelen voor het aantrekken van verschillende soorten steunkousen. “Bedrijven die de steunkousen aanmeten, geven mensen hierover meteen advies”, vertelt Tanneke. “En mocht je extra hulp nodig hebben, dan kan de ergotherapeut helpen bij het aanleren van het gebruik van de hulpmiddelen.